Complacent یک واژه انگلیسی است که به معنای راضی بودن از وضعیت فعلی و عدم تمایل به تغییر آن است. تلفظ این واژه به صورت /kəmˈpleɪsnt/ است.
معانی و کاربردهای واژه Complacent:
– راضی بودن از وضعیت فعلی و عدم تمایل به تغییر آن؛
– احساس اطمینان از خود و عدم توجه به نکات منفی؛
– عدم توجه به خطرات و مشکلات محتمل در آینده؛
– عدم توجه به نیاز به پیشرفت و بهبود؛
– تمایل به خودپسندی و خودشادی بیش از حد.
مترادف های واژه Complacent:
– Self-satisfied
– Smug
– Content
– Satisfied
– Pleased
متضادهای واژه Complacent:
– Concerned
– Worried
– Anxious
– Cautious
– Alert
تاریخچه و ریشه شناسی واژه Complacent:
این واژه در قرن نوزدهم از کلمهٔ لاتین “complacens” به معنای “راضی بودن” به زبان انگلیسی وارد شده است.
اولین مورد استفاده از واژه Complacent:
اولین بار این واژه در سال 1824 در یکی از نامه های رمان نویس انگلیسی والتر سکات به کار رفته است.
توضیحات گرامری واژه Complacent:
این واژه به صورت صفت به کار میرود و معمولاً به عنوان صفت مشتق شده از فعل “complacere” به کار میرود. به عنوان مثال: “He was complacent about his achievements and didn’t feel the need to improve.”